Osmanlı yönetiminde karar veren elit ekip, yani “devletin beyin takımı.”
Osmanlı Devleti’nde padişah adına devlet işlerini görüşüp karara bağlayan en yüksek yönetim meclisiydi. Bugünün “bakanlar kurulu” gibi düşünebilirsin ama biraz daha ciddiyet, biraz daha kaftan. Üyeler arasında devletin en güçlü isimleri yer alırdı.
Başta vezir-i azam (bugünkü başbakan karşılığı) otururdu; onun yanında kubbe vezirleri, kazaskerler (kadıların, yani hukuk düzeninin başı), defterdar (mali işlerin uzmanı) ve nişancı (belgeleri, fermanları yazan ve mühürleyen kişi) bulunurdu. Sonraki dönemlerde reisülküttab (dış işlerinden sorumlu), şeyhülislam ve kaptan-ı derya (donanma komutanı) da toplantılara katılmaya başladı.
Toplantılar genellikle Topkapı Sarayı’nda yapılır, padişah ise onları gizli bir pencerenin ardından izlerdi. Yani, “patron ofiste ama görünmüyor” modunun en tarihi hali. Burada alınan kararlar devletin kaderini belirler, bir bakıma imparatorluğun nabzı burada atardı.
Örnek: “Divan-ı Hümayun üyeleri toplandığında, Osmanlı’nın geleceği birkaç satırlık fermanlara sığardı.”